000			07641nam a2200217 4500
090			_92917 _a2917
099			_tLIVR
100			_a20140718d1919 m||y0frey50 mb
101			_aarm
200			_aՕսմանեան Կայսրութեան ճակատագիրը եւ Հայկական հարցը _a= Ōsmanean Kaysrowt̕ean č̣akatagirë ew Haykakan harc̕ë _a= Osmanian Gaysroutian djagadakire yev haygagan hartse _fԱնտրէ Մանտէլսթամ _fAndré Mandelstam _gԹարգմ.՝ Միքայէլ Շամտանճեան. _gtrad. Mikayel Chamdandjian _h1 _iԵրիտասարդ թուրքերը պատերազմէն առաջ _i= Eritasard t̕owrk̕erë paterazmēn aṙaǰ _i= Yéridassart tourkékre badérazmén aratch
210			_aConstantinople _d1919 _gImpr. H. Assadourian et Vortik
225			_aAzkaïn-karakagan madénachar _vn°6
330			_aPremière partie du livre d'André Mandelstam "Le sort de l'Empire ottoman", intitulée "les Jeunes-Turcs avant la guerre", traduit en arménien. Cet extrait de la préface donne une bonne idée de l’œuvre : "Notre conscience rejette les horribles théories allemandes et se refuse à proclamer le triomphe de la force sur le droit. Notre conception de la justice n'admet pas la souveraineté absolue, illimitée, de l'Etat, ce moloch moderne piétinant les droits des nations et des hommes. Nous croyons à une seule souveraineté, à celle qu'a proclamée MIRABEAU, la souveraineté du droit. Nous croyons qu'au-dessus du droit de l'Etat s'élève le droit international, et au-dessus de tous les deux, le droit humain. Dès lors ç'a été pour nous un devoir impérieux d'écrire ce livre. Devoir d'homme qui a consacré une grande partie de son activité à l'étude du droit, devoir d'homme qui a passé une partie de sa vie à l'étude de l'Empire Ottoman, où il est resté pendant seize ans, à un poste d'où il pouvait observer et juger. Comme juriste russe, comme Associé de l'Institut de Droit international, comme Secrétaire de la seconde Conférence de la Paix, comme fils enfin de la grande Russie libre, nous avons voulu dire notre opinion intime sur le cas : Civilisation contre Empire Ottoman, engagé pour la dernière fois devant le Tribunal de l'histoire. Dès lors, le plan du livre s'est imposé de lui-même. Dans la première partie, nous présentons une histoire succincte du régime jeune-turc, tel que nous l'avons vu en témoin oculaire. Quant à nos appréciations, nous déclarons n'avoir voulu blesser intentionnellement qui que ce soit. Nous n'avons dit que ce que nous croyions indispensable à l'intelligence des événements. Nous n'avons aucune animosité personnelle contre aucun des chefs jeunes-turcs, si ce n'est celle d'avoir à porter un jugement sévère sur des hommes en la sincérité, la loyauté et la générosité desquels nous avons cru trop longtemps, et que nous devons flétrir aujourd'hui comme des renégats. Mais nous ne regrettons pas notre confiance d'alors. D'ailleurs, l'Europe entière n'a pas à se repentir d'avoir donné aux Jeunes-Turcs un délai pour faire la preuve de leur droit à l'Empire. C'est mieux ainsi. Car l'histoire ne pourra pas dire que les crimes de ses sultans ont empêché le peuple turc de montrer à l'univers son âme véritable." Առաջին մասը գրքի Անդրե Մանդելշտամի «ճակատագիրը Օսմանյան կայսրության» վերնագրված է «Երիտթուրքերը պատերազմից առաջ», թարգմանվել է հայերեն: Սա հատված է նախաբանից տալիս է լավ գաղափար է աշխատանքի: Մեր գիտակցությունը մերժում է սարսափելի գերմանական տեսությունների եւ հրաժարվում է հռչակում է հաղթանակի հզորության նկատմամբ իրավունքը. Մեր հայեցակարգը արդարության թույլ չի տալիս բացարձակ ինքնիշխանությունը, անսահմանափակ է, այս ժամանակակից Մողոք Ոտնահարելով իրավունքները ժողովուրդների եւ տղամարդկանց. Մենք հավատում ենք, մեկ գերիշխանության մեկ հռչակված Միրաբո, օրենքի գերակայության. Կարծում ենք, որ օրենքից պետության կազմել է միջազգային իրավունքը, եւ առաջին, այնպես էլ մարդու իրավունքների. Հետեւաբար, դա եղել մեզ համար bounden պարտքն է գրել այս գիրքը: Պարտականությունն է, որպես մի մարդ, ով նվիրել է իր ժամանակի ուսումնասիրության օրենքի, մի մարդ, ով անցկացրել մասը իր կյանքի ուսումնասիրության Օսմանյան կայսրության, որտեղ նա մնացել տասնվեց տուրքի մի դիրք, որտեղ նա կարող է դիտարկել, եւ դատավորը. Քանի որ ռուս փաստաբանը, որպես կապել ինստիտուտի միջազգային իրավունքի, որպես քարտուղար խաղաղ կարգավորման երկրորդ կոնֆերանսին, որդու վերջին մեծ ազատ Ռուսաստանից, մենք ուզում ենք արտահայտել մեր կարծիքը ինտիմ իրադարձության քաղաքակրթության դեմ Օսմանյան կայսրությունում կատարվել վերջին անգամ մինչեւ դատարանի պատմությունը. Հետեւաբար, ծրագիրը Գիրքը ունի պարտադրել է իրեն: Առաջին հերթին, մենք ներկայացնում ենք մի կարճ պատմություն Երիտթուրքերի վարչակարգի, ինչպես մենք տեսել ականատես. Ինչ վերաբերում է մեր գնահատականներով, մենք հայտարարում ենք, որ մենք ուզում ենք դիտավորությամբ վնասել որեւէ մեկին. Մենք ասել ենք, որ հավատում ենք, կարեւոր է հասկանալու իրադարձությունների. Մենք չունենք որեւէ անձնական թշնամանքն դէմ Երիտթուրքերի ղեկավարների, բացառությամբ, որ ունենալու է կրել ծանր վճիռ է տղամարդկանց անկեղծության, հավատարմության եւ առատաձեռնության որը, մեր կարծիքով, շատ երկար է, եւ մենք թուլանալ այսօր դավաճան. Բայց մենք չենք զղջում, որ մեր վստահությունը, ապա. Ընդ որում, ամբողջ Եվրոպայի չունի ապաշխարել, որ հաշվի առնելով, երիտթուրքերի մի ժամկետ ապացուցել իրենց իրավունքը կայսրության. Դա ավելի լավ է. Քանի որ պատմությունը չի կարելի ասել, որ հանցագործությունների իր սուլթանների կանխել թուրք ժողովրդին է աշխարհին ցույց տալ իր իսկական հոգին.
606			_aHistoire _jpolitique _xJeunes-Turcs _yEmpire ottoman
607			_aTurquie
700			_4070 _aMandelstam _bAndré Nicolayévitch _f1869-1949
720			_4070
721			_4070
722			_4070
801			_c18072014
856			_2Version en ligne _qpdf _s43 mo _uhttp://bibliotheque.cnma.fr/documents/VNPOLMAN11919.pdf