Կոստանդնուպոլիս, 1873։ Ազգային ժողովի Ուսումնական խորհուրդը կը կազմէ երաժշտական յանձնախումբ մը, որ շարականները քննելով պիտի պատրաստէ երգացանկի տիպ-օրինակ տարբերակը։ Յանձնախումբը նոր թեւակոխած է աշխատանքի իր երկրորդ տարին, երբ յայտնի կը դառնայ թէ Էջմիածնի մէջ Գէորգ Դ. կաթողիկոս ձեռնարկած է եկեղեցական երգերու ձայնագրութեան եւ հրատարակութեան գործին։ Կը ծագին վէճեր, կը գրուին նամակներ, յօդուածներ, նոյնիսկ կոնդակներ։ Այս բոլորէն՝ Պատմութիւնը կ՚արձանագրէ հազիւ քանի մը տող։ Երաժշտական յանձնախումբի նորայայտ ատենագրութիւններուն, ինչպէս նաեւ այդ տարիներէն պահպանուած նամակներու շնորհիւ, այս ուսումնասիրութիւնը կը միտի ներկայացնել այս երաժշտական բարեկարգումին պատմութիւնը ։
Constantinople, 1878. Le Conseil éducatif de l'Assemblée nationale arménienne forme une Commission musicale qu'il charge de l'étude des cantiques et de la mise au point d'une version standard du répertoire. Les travaux de la Commission viennent juste d'entrer dans leur deuxième année quand il apparaît qu'à Édchmiadzin, le catholicos Georges IV a entrepris de transcrire et de publier le répertoire litutgique. Des débats éclatent, des lettres s'échangent, des bulles même sont publiées : de tout cela l'Histoire n'a retenu que quelques lignes. Grâce à la récente découverte des procès-verbaux de la Commission musicale, grâce aussi aux éléments de correspondance conservés couvrant ces années. Cet ouvrage cherche à présenter l'histoire de cette réforme musicale