Հայ ժողովրդի գոյատևում: Մոտ քսան կարճ գլուխներում հեղինակը նշում է, թե ինչ պետք է անեն սփյուռքահայությունը `ժողովուրդը պահպանելու և դրա շարունակականությունն ապահովելու համար: Անխուսափելիների թվում է` եկեղեցին, ընտանիքը, խառն ամուսնությունները, զիջումները անխուսափելի են նրանք, ովքեր կարող են գործել, հինգշաբթի դպրոցներ, հանդիպումներ, անվան և անունների պահպանում, ամառային ճամբարներ, սրճարաններ, մամուլ, արվեստագետներ, հայերենի առաջխաղացում, խոսք երիտասարդներին, Հայաստանը (1960 թվականից) և Սփյուռքը: Դա այն էր, ինչ այդ ժամանակվա նախնիները կրկնում էին 2-րդ և 3-րդ սերնդի երիտասարդ հայերին, երբ նրանք գիտակցում էին Ֆրանսիայում հայ ժողովրդի անկումը:

Conseils de "subsistance" du peuple arménien. En une vingtaine de chapitres courts, l’auteur précise ce que doivent faire les arméniens de diaspora pour préserver le peuple et assurer sa continuité. Parmi les incontournables: l’église, la famille, les mariages mixtes, les concessions inévitables, les écoles du jeudi, les réunions, la conservation du nom et des prénoms, les colonies de vacances, les cafés, la presse, les artistes, la promotion de l’arménité, la parole aux jeunes, l’Arménie (de 1960) et la diaspora. Mentalité dépassée aujourd'hui, mais c’était ce que répétaient les anciens à cette époque aux jeunes arméniens de 2ème et 3ème génération quand ils se sont aperçus de la déliquescence du peuple arménien en France.